زندگی شاید... - آدمک ها
X
تبلیغات
رایتل

آدمک ها

و من خسته تراز همیشه از جستجوی خویش آمده ام

زندگی شاید...

 

همه ی هستی من آیه ی تاریکیست که تو را در خود تکرار کنان

به سحر گاه شکفتنها و رستن های ابدی خواهد برد.

من در این آیه تورا آه کشیدم آه

من در این آیه تو را به درخت و آب و آتش پیوند زدم.

............................

این شعرو تقدیم میکنم به شاعری که می دونم

این شعرو شاعرشو با تمام وجود دوست داره.

+ نوشته شده در جمعه 18 آذر‌ماه سال 1384ساعت 01:37 ق.ظ توسط سارااا نظرات (7)